‘Als mensen tot bloei komen, dan komt Flexcom ook tot bloei’

Door Marko de Jong

Carolien en ik spreken elkaar rond een uur of tien in onze spreekkamer op de begane grond. Eén cappuccino en een grote drinkfles met water staan voor haar. Gedurende het gesprek dat ruim een uur zou duren, drinkt ze alleen haar koffie op.

Eerst even voorstellen

Carolien van den Bosch is verantwoordelijk voor HR en de financiën van Flexcom. Ze werkt hier inmiddels zestien jaar, waarvan er ruim tien jaar als één van de vierkoppige directie.

Tijdens het gesprek komt een aantal zaken steeds weer terug: mensen, bloei en processen. Of het nu gaat om een medewerker die niet helemaal op zijn plek zit, een proces dat niet lekker loopt of cijfers die aanleiding geven om verder te kijken. Carolien is iemand die constateert, analyseert en doorpakt.

Niet alleen HR

Carolien kijkt naar cijfers en processen, maar net zo goed – en misschien nog wel liever – naar de mensen die dagelijks met die processen werken. Loopt iets niet helemaal lekker, dan wil ze begrijpen waarom. Zit iemand wel op de juiste plek? Wat heeft die persoon nodig om verder te komen? En wat kan Flexcom daarin betekenen?

Vooral het menselijke gedeelte van haar werk geeft haar energie.

‘Ik vind het heerlijk als ik zie dat mensen tot bloei komen,’ zegt ze. ‘Dat mensen doen waar ze goed in zijn en dat ze daar lol in hebben.’

Mocht ze iets constateren wat niet lekker loopt, dan hoeft zij niet degene te zijn die het oplost. Veel liever helpt ze collega’s te ontdekken hoe zij het zelf kunnen oplossen. Ze spiegelt, stelt vragen en probeert iets los te maken. Want: ‘Als iemand zelf ziet waar het beter kan, dan begint pas echt de ontwikkeling.’

Alles is een proces

Het woord van de dag was ‘proces’. (31 keer stond het woord in de transcriptie.) En dat is niet vreemd. Carolien gelooft sterk dat mensen niet van de ene op de andere dag veranderen. Je kunt iemand vertellen dat iets anders moet, maar daarmee is het nog niet opeens anders. Ontwikkelen kost tijd. Dat inzicht heeft haar eigen manier van werken door de jaren heen ook veranderd.

‘Vroeger was het soms eenvoudiger. “Dit is de richting en dus gaan we daar naartoe”.’ Inmiddels weet Carolien dat een organisatie niet zo eenvoudig werkt. Veranderingen moeten in kleinere stappen. ‘We bepalen niet alleen waar we heen willen, maar we denken ook na over hoe we mensen meekrijgen.’

Direct en betrokken

Wie Carolien kent, weet dat ze duidelijk kan zijn. Het is iets waar zij zelf ook niet omheen draait. Al begrijpt ze goed dat haar directheid voor nieuwe collega’s misschien even wennen kan zijn.

Tegelijkertijd is er ook een andere kant. Als zij merkt dat iemand niet goed in zijn vel zit, dan zet ze met liefde haar zakelijke pet af om ruimte te maken voor de persoon tegenover haar.

De combinatie van duidelijkheid en betrokkenheid typeert Carolien misschien wel het beste. Ze wil ruimte bieden waar dat kan, maar verliest daarbij de rest van de organisatie niet uit het oog. ‘Menselijk belang is gewoon belangrijk voor het functioneren in je bedrijf, maar op het moment dat dat je bedrijf gaat aantasten – dat je keuzes maakt voor een persoon en die keuze consequenties heeft voor de groep – dat kan niet.’

Het is zoeken naar die grens, legt ze uit. Naar wat iemand nodig heeft, wat je als werkgever kunt bieden en wat tegelijkertijd eerlijk blijft voor de rest. ‘Uiteindelijk wil je een gezonde balans tussen individueel- en bedrijfsbelang. Binnen het beleid dat we voeren, is er ruimte genoeg om het menselijke voorrang te geven.’

Plezier is belangrijk, maar het resultaat ook

Ondertussen blijft Carolien ook gewoon degene die naar de cijfers kijkt. ‘Als ik door het pand loop en zie dat mensen plezier hebben, dat er gelachen wordt en dat collega’s samenwerken en lekker in hun vel zitten, dan word ik heel blij. Dát maakt echt mijn dag.’ Vrijwel direct voegt ze eraan toe: ‘Ik houd ook van resultaat.’

Want alleen een gezellige werkdag is niet genoeg. Klanten moeten geholpen worden, het werk moet worden gedaan en uiteindelijk moet het bedrijf gezond blijven draaien. Juist die combinatie vindt Carolien mooi: mensen die met plezier doen waar ze goed in zijn en daarmee gezamenlijk een goed bedrijfsresultaat neerzetten.

Een blik op de toekomst

Ons gesprek vordert en wanneer we het over de toekomst hebben, verschuift het gesprek naar technologie. Automatisering, digitalisering en AI gaan volgens Carolien invloed hebben op de manier waarop Flexcom werkt. ‘Simpele werkzaamheden kunnen prima door systemen worden overgenomen, waardoor collega’s meer ruimte krijgen voor het werk waarvoor menselijke kennis en aandacht nodig zijn.’

Die verschuiving geeft geen reden voor paniek. Eigenlijk bekijkt ze het opvallend nuchter.

‘Een aantal jaar geleden hadden we ook niet bedacht dat Copilot onderdeel zou zijn van ons dagelijkse werk. En over acht tot tien jaar ziet ons werk er weer heel anders uit.’ De kunst is volgens haar dan ook niet om alles vooraf te voorspellen, maar om voortdurend te kijken naar wat bij Flexcom past en hoe het bedrijf gezond blijft.

‘Je wil eigenlijk een balans zoeken tussen waar je als persoon nog onderscheidend bent.’

Juist in persoonlijk advies, kennis en het goed helpen van klanten ziet Carolien een belangrijke kracht van Flexcom. Tegelijkertijd vindt ze dat Flexcom zelf kritisch moet blijven kijken naar de manier waarop er gecommuniceerd en gewerkt wordt. Als je klanten belooft dat ze zorgeloos kunnen communiceren, moet je die lat volgens haar ook voor jezelf hoog leggen.

De juiste persoon op de juiste plek

Ons gesprek komt terug op waar we begonnen. Niet bij beleid, niet bij contracten en eigenlijk ook niet bij HR.

Maar bij mensen.

Ik stel een van mijn laatste vragen: ‘Als er morgen een nieuwe collega begint, wat hoop je dan dat diegene de eerste weken ervaart?’

Carolien denkt kort na. ‘Vooral dat die persoon zich welkom voelt. Dat hij of zij ziet dat wij een gezond en goed bedrijf zijn. Goed in resultaat en goed voor de collega’s. Dat er hard gewerkt wordt, maar dat er ruimte is om jezelf te zijn. Dat je hier niet simpelweg een nummer bent dat een taak uitvoert.’

Ze verschuift haar kopje, dat inmiddels leeg is. ‘Iedereen heeft iets unieks toe te voegen. Dat die persoon dat bij ons gaat ontdekken, dát vind ik leuk.’

In Caroliens ideaalplaatje zit iedereen op de juiste plek. Collega’s blijven zich ontwikkelen en hebben plezier in wat ze doen. Dat proces vormt voor haar de kern van haar dagelijkse werk.

‘Want als mensen tot bloei komen, dan komt Flexcom ook tot bloei.’